Samotność

To dla niej masz porządek w szafie

I pozbyłeś się niepotrzebnych gratów

Przy niej czuwasz dniami i nocami,

Mając nadzieję, że kiedy umrze, zostawi ci wszystko

To dla niej zrobisz co rano śniadanie,

To co lubi, tak jak lubi i o której sobie życzy

Dla niej wyrzucisz śmieci, zrobisz zakupy i zmyjesz naczynia,

Pozwalając jej na słodkie lenistwo

Przyniesiesz wieczorną herbatę,

Żeby mogła poczytać ulubioną gazetę

Wysłuchasz z nią jej ulubionego radia,

I tego, jak rozmawia przez telefon ze swoją mamą

Z tobą zrozumie się bez słów,

Wasze gesty są tak naturalne i spontaniczne

Przy niej możesz być sobą,

Nic przykrego cię z jej strony nie spotka

Nie będzie się czepiać ani obwiniać,

Zawsze stanie po twojej stronie

Nie powie trudnej prawdy prosto w oczy

- Jest na to zbyt taktowna

Przyzwyczaiłeś się już do jej milczenia,

Jej niechęci do masaży i prezentów

Nie jest romantyczna, ale za to wierna,

Wszak obiecała, że nie opuści cię aż do śmierci

Da ci stabilność i oparcie w trudnych chwilach,

Cierpliwie wysłucha powstrzymując się od rad

Na koniec przeglądając się w lusterku powie ci, że cię kocha,

Żebyś tylko nigdy, przenigdy jej nie opuścił